บัณฑิตผู้หนึ่งเดินทางเข้าสู่เมืองตันฟู ระหว่างทางได้เข้าพักแรมในโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่ง
บัณฑิตหนุ่มสังเกตเห็นว่าเจ้าของโรงเตี๊ยมนั้นปฏิบัติต่อภรรยาทั้งสองแตกต่างกัน
ภรรยาคนหนึ่งมีรูปโฉมงดงามเป็นพิเศษ แต่เจ้าของโรงเตี๊ยมกลับให้ความใส่ใจเพียงเล็กน้อย ในขณะที่ภรรยาอีกคนหนึ่งซึ่งมีรูปโฉมเรียบๆ ไม่งดงามโดดเด่นเท่าใดนัก กลับได้รับการยกย่องให้เกียรติจากเจ้าของโรงเตี๊ยมเป็นอันมาก
วันหนึ่ง มีโอกาสบัณฑิตหนุ่มจึงถามเจ้าของโรงเตี๊ยมตรงๆ ผู้เป็นเจ้าของโรงเตี๊ยมยิ้มแย้มแล้วตอบว่า
"ฮูหยินคนหนึ่งของข้านั้นเก่งในงานบ้านงานเรือนเป็นพิเศษ ต้องให้เกียรติเป็นพิเศษ นางไม่ใช่สตรีที่มีรูปโฉมงดงาม ข้าจึงไม่จำเป็นจะต้องสนใจในรูปโฉมของนาง ส่วนฮูหยินอีกคนหนึ่งนั้นมีรูปโฉมงดงามสะดุดตา นางเองก็หลวงใหลและเอาใจใส่ในรูปโฉมของตนเองอยู่เสมอแล้ว ข้าก็ไม่จำเป็นจะต้องไปยกย่องในความงดงามของนาอีก"
ได้ข้อคิดดีๆเยอะเลย
ตอบลบสำหรับผู้หญิงหลายๆคน