มี่ชายคนหนึ่งเป็นลูกของเศรษฐี ตอนเด็กๆ มักเกเรไม่ชอบร่ำเรียนเขียนอ่าน ครั้งโตขึ้นก็อ่านไม่ออก เขียนไม่ได้ แต่เขาก็ไม่เดือดร้อนอะไร เพราะว่ามีเงินใช้จ่ายอย่างสุขสบายอยู่แล้ว
ครั้นเมื่อบิดาตายไป ชายผู้นี้ก็ได้ผลาญเงินหมดไปกับการเที่ยวดื่มสุรา เคล้านารี และเข้าบ่อนพนันไปวันๆ
เพื่อนสหายของเขาก็มีแต่ผู้ที่มาดื่มกินสรวลเสเฮฮาด้วย ไม่ได้มีใครนับถือเขาสักเท่าใดนัก
วันหนึ่งชายผู้นี้ได้รับเชิญบรรดาผู้มีความรู้มากินอาหารที่บ้านของตน ด้วยหวังที่จะต้องการผูกมิตรกับเหล่าคนที่เป็นชนชั้นปัญญาชนบ้าง เพื่อประดับบารมีของตน
ขณะนั้นได้มีเด็กรับใช้นำจดหมายเข้ามายื่นให้พร้อมกับกล่าวว่า
"ชาวไร่ที่อยู่หลังที่ดินของท่านขอความช่วยเหลือมาขอรับ"
เศรษฐีหนุ่มผู้นี้พยักหน้าและเปิดซองหยิบจดหมายออกมาอ่านในจดหมายนั้นเขียนว่า ขอความกรุณาขอยืมวัวสัก สองตัว ไปไถนาเนื่องจากวัวของเขาป่วย
เศรษฐีหนุ่มอ่านหนังสือไม่ออกแต่ทำวางท่าว่าอ่านหนังสือได้ เมื่ออ่านจบแล้วเขาก็วางหนังสือนั้นลงบนโต๊ะ แล้วหันไปกล่าวกับเด็กรับใช้ว่า
"ข้ายินดีช่วยเขา บอกเขาว่าพรุ่งนี้ข้าจะไปทำด้วยตัวเองเลยทีเดียว"
ชอบมากเรื่องนี้ได้หลายๆอย่ง
ตอบลบ